De term 'orthomoleculair' werd voor het eerst gebruikt in 1968, door tweevoudig Nobelprijswinnaar professor Linus Pauling. Orthos komt uit het Grieks en betekent: juist, recht of gezond. “Moleculair” is een ander woord voor “molecuul”. Dus orthomoleculaire geneeskunde betekent geneeskunde met goede moleculen, genezing met behulp van natuurlijke stoffen. Orthomoleculaire geneeskunde is een geneeskunde waarbij geprobeerd wordt het lichaam te ondersteunen zich zelf te genezen.

Principes in de orthomoleculaire geneeskunde:

• Bij diagnoses en behandeling moet in eerste instantie op voeding gelet worden. Kennis van voedingsmiddelen, enzymen, hormonen, antigenen, antistoffen en andere in de mens voorkomende moleculen zijn belangrijk om een goede zorg te bieden in een orthomoleculaire praktijk. Dit komt doordat een behandeling met een dieet aangevuld met voedingssupplementen een laag vergiftigingsrisico heeft. Het gebruik van medicijnen zorgt altijd voor een hoger vergiftigingsrisico.
• Biochemisch gezien is ieder mens anders. Daarom is het belangrijk om bij elke cliënt te onderzoeken wat voor hem de optimale voedingsniveaus zijn.
• Lucht-, water- en voedselvervuiling komen vaak voor. Bij elke cliënt moet ook onderzocht worden in hoeverre in het lichaam vervuiling en gifstoffen verzameld zijn.
• De Aanbevolen Dagelijkse Hoeveelheid (ADH) is bedoeld voor gezonde mensen. Voor zieke mensen of mensen met vervuiling of gifstoffen in het lichaam gelden andere aanbevelingen.
• De uitdaging is om je hele leven optimaal gezond te blijven. Door steeds te zoeken naar optimale voedingsniveaus en deze continu aan te passen, rekening houdend met veranderingen in het lichaam, is het mogelijk om een gezondheidsniveau te bereiken dat eerder niet mogelijk was.

Veel ziekten hebben hun oorsprong in de darmen. Niet zelden hoeven cliënten na een behandeling minder of geen supplementen meer te nemen, omdat de opname verbeterd is. Darmen zijn dan ook een belangrijk aandachtspunt.

Een manier om de darmwerking te verbeteren is via voeding. Ik neem je dagelijkse voedingspatroon onder de loep en kijk of er wat dingen zijn die anders kunnen.

Waardoor kunnen tekorten ontstaan?

Er zijn vele factoren waardoor iemand een tekort aan voedingsstoffen kan hebben. Hieronder een opsomming van enkele belangrijke oorzaken:

• Darmproblemen kunnen een goede opname van voedingsstoffen verhinderen (malabsorptie). Darmproblemen kunnen o.a. ontstaan na langdurig gebruik van antibiotica waardoor de darmflora vernietigd wordt en schadelijke micro-organismen de overhand kunnen nemen, waardoor het darmslijmvlies chronisch geïrriteerd kan raken.
• Een probleem met de maagzuurproductie kan leiden tot opnameproblemen en verteringsstoringen elders in de darm.
• Gebruik van een eenzijdig voedingspatroon of streng dieet waarin niet alle voedingsstoffen genoeg voorkomen  kan leiden tot een tekort aan diverse stoffen. Door de raffinage van b.v. suikerbieten tot suiker gaan veel belangrijke stoffen zoals mineralen verloren. Hierdoor bevat een voedingspatroon met veel suiker een relatief tekort aan mineralen. Je neemt die suiker dan wel op maar je mist de mineralen (o.a. zink, chroom) om ze in je lichaamscellen op te nemen en te verbranden. Dit kan leiden tot overgewicht en vermoeidheid.
• Hevig bloedverlies (menstruatie) kan b.v. tot ijzertekort leiden.
• Bepaalde stoffen in voeding kunnen voedingsstoffen aan zich binden en daardoor verhinderen dat het lichaam de stoffen opneemt.
• Door (langdurige) verhitting gaan bepaalde stoffen kapot. Vitamine B1 b.v. is gevoelig voor verhitting.
• Bepaalde medicijnen kunnen de opname van voedingsstoffen verhinderen of de uitscheiding van stoffen bevorderen. Zo verhogen bepaalde antidepressiva de uitscheiding van vitamine B2 waardoor de depressie juist kan verergeren. Of remmen sommige medicijnen de werking van het Co-enzym Q10 wat belangrijk is in de energie opwekking in met name de hartspier met vermoeidheid tot gevolg.
• Stress veroorzaakt een groter verbruik en uitscheiding van magnesium en vitamine C. Magnesium is o.a. belangrijk bij het kunnen ontspannen van de spieren en een belangrijke bouwstof voor enzymen, terwijl vitamine C een gunstig effect heeft op je immuunsysteem maar daarnaast nog zeer veel nuttige functies in het lichaam heeft.
• (Lucht)verontreiniging en tabaksrook plegen een extra aanslag op het lichaam en veroorzaken het ontstaan van zgn 'vrije radicalen'. Dit zijn zeer schadelijke stoffen die snel met andere stoffen reageren en daardoor schade kunnen veroorzaken aan cellen en weefsels. Hierdoor ontstaat een grotere behoefte aan anti-oxidanten. Anti-oxidanten zijn stoffen die de vrije radicalen kunnen neutraliseren, zoals vitamine C en E en bioflavonoiden.
• Intensief sporten kan ook leiden tot tekorten of verhoogde druk van vrije radicalen. Wanneer u veel sport is het verstandig goed op het voedingspatroon te letten en eventueel aan te vullen met suppletie.
• De gehaltes aan goede voedingsstoffen in voeding neemt de laatste tientallen jaren schrikbarend af door eenzijdige bemesting en uitputting van de grond. In de reguliere landbouw is de samenstelling van kunstmatige meststoffen eenzijdig gericht op een grotere opbrengst, niet op het maken van producten die optimaal voor consumptie geschikt zijn. Sommige gronden zijn bovendien van nature arm aan bepaalde voedingsstoffen. De nederlandse bodem is b.v. arm aan het mineraal selenium. Dus zelfs wanneer u volgens de richtlijnen van het Voorlichtindsburo voor Voeding zou eten, dan nog krijgt u te weinig voedingsstoffen binnen. Afgezien van het feit dat je leefstijl een zeer grote invloed heeft op het verbruik van de voedingsstoffen. Uit onderzoek begin jaren 90 van de vorige eeuw bleek al dat er veel tekorten in de voeding aanwezig zijn. Voor meer details zie het online rapport.

Momenteel zijn we getuigen van een ware revolutie in het denken over de gezondheidszorg. Steeds meer mensen beseffen dat ze zelf verantwoordelijk zijn voor hun eigen gezondheid. Gezonde voeding en levenswijze nemen daarbij een belangrijke plaats in. Cliënten krijgen steeds meer door dat alleen symptoom bestrijding geen oplossing is.

Gelukkig krijgen het belang van een volwaardige voeding en de gezondheid bevorderende eigenschappen van micronutriënten, zoals vitaminen, mineralen, sporenelementen en andere substanties, steeds meer aandacht. Door een optimale toevoer van micronutriënten d.m.v. een gezonde voeding, eventueel aangevuld met extra suppletie, kunnen we niet alleen aandoeningen voorkomen maar in vele gevallen ook genezen. Optimale voeding, eventueel in combinatie met extra suppletie, doet onze lichamelijke en geestelijke weerstand stijgen en bevordert een gezonder leven.

Reeds de beroemde Griekse arts Hippocrates zei: 'Je voeding is je medicijn'. Gelukkig begint de moderne wetenschap de waarde van dit eenvoudige principe in te zien.

Tot de lichaamseigen substanties behoren de zgn. essentiële voedingsstoffen: vitamines, mineralen, sporenelementen, aminozuren en vetzuren die voor het in stand houden van het leven noodzakelijk zijn. Ze moeten door voeding of extra suppletie aangevoerd worden daar het lichaam ze niet zelf kan maken. De vitamines, mineralen en sporenelementen onder deze essentiële nutriënten worden micronutriënten genoemd omdat er relatief kleine hoeveelheden van nodig zijn. Toch zijn deze micronutriënten zeer belangrijk voor onze gezondheid omdat ze een sleutelpositie innemen in de celstofwisseling. De contractie van spiervezels, de zenuwgeleiding, de hormoonaanmaak en ontelbare andere functies hangen af van een continue en uitgebalanceerde aanvoer van deze voedingsstoffen.

Bij zware tekorten, waarbij de reserves van het lichaam uitgeput raken, ontwikkelen zich gedurende enkele weken tot maanden duidelijke symptomen zoals bv. tandvleesbloedingen, haaruitval en een ruwe huid bij vitamine C-tekort.

Daarentegen verzwakken lichte tekorten onze cellen en treden de negatieve effecten pas geleidelijk - bijna onmerkbaar - op totdat ze na jaren tot tientallen jaren duidelijk worden.

Je leefstijl is mede bepalend voor het verbruik van micronutriënten, maar ook door ziekte, stress, chronische overbelasting in werk en/of sport, roken, alcoholgebruik en gebruik van andere verdovende middelen raken de nutriëntenreserves sneller uitgeput.

Een optimale toevoer van essentiële nutriënten zorgt er voor dat de reservoirs ook bij verhoogd verbruik gevuld blijven zodat het lichaam in alle omstandigheden goed blijft functioneren.

Orthomoleculaire geneeskunde gaat uit van een optimale aanvoer van essentiële nutriënten via voeding en eventuele extra suppletie, om een optimale gezondheid te creëren en aandoeningen te behandelen.

Orthomoleculaire geneeskunde neemt een belangrijke plaats in bij de behandeling van vele chronische aandoeningen zoals bv. artrose, reuma, hart- en vaataandoeningen, verhoogd cholesterol, diabetes, chronisch vermoeidheidssyndroom, chronische pijnklachten, allergie, eczeem en hormonale onbalans.

[Jasper Vermeulen] [Integrale therapie] [Orthomoleculaire  therapie]